|
|
VC Outlaws – AC Val Aan: 1-3 (11-25; 14-25; 18-25; 25-21)
Punten: 2-4
VCO: Passeurs Johan, Marc & Sammy. Midaanvallers Joris, Samuel & Bert V. Hoekaanvallers Christophe & Alexander. Libero Bert B.
De ziekenboeg van VCO raakt maar niet leeg. Integendeel. Bart krijgt nu ook het gezelschap van Tim die op de sukkel is geraakt met een schouderblessure. Twee hoekaanvallers in de lappenmand, een derde (Ramesh) die alweer verstek gaf. Lindsay was wel hersteld maar kon er wegens examens niet bijzijn. Zo kregen de beloften Sammy en Alexander opnieuw speelkansen. Bert V. is terug uit China, Johan kwam de ploeg versterken na een weekje afwezigheid omwille van pril babygeluk en ook Christophe was weer van de partij.
AC Val Aan, de AC komt van het grote AC Milaan, was niet onder de indruk van het palmares van VCO. De eerste set werden de Blauwbloezen koud gepakt en elk minuscuul foutje werd genadeloos bestraft. De kopjes gingen al heel snel omlaag en dat vertaalde zich in een logische afstraffing. 11-25
Ook in de tweede set kon VCO nauwelijks een vuist maken. Verse krachten Johan en Bert V. probeerden de schwung erin te krijgen maar de krachtige opdoffer uit de openingsset bleef nog nazinderen. Een tweede vlaai om de oren was een logisch gevolg. 14-25
T2 Samuel wees op de algemene foutenlast. MC Johan probeerde de kopjes op te krikken met wat peptalk. Eindelijk toonde VCO een beetje weerwerk. AC Val Aan schrok van er warempel van en vroeg hun eerste (!) Time-Out van de wedstrijd (10-7). Dat bleek een goede zet. De newbies vonden hun tweede adem en lieten VCO verstomd achter (10-12). Die kloof zou nog verder uitgediept worden (12-17), terug verkleind maar uiteindelijk op een nog makkelijke winst voor de Reds uitdraaien. 18-25
Vastberaden trok VCO in de slotset ten strijde om die rooie toch een punt te ontvreemden. Zelf konden we niet meer aan drie punten raken maar die ene setwinst werd alsnog gevierd als wedstrijdwinst. 25-21
AC Val Aan begreep het niet. Het was wellicht ook misplaatst. Maar VCO is niet te begrijpen. Zo zijn we nu eenmaal. Allemaal. Dat maakt ons uniek. Al is een tuimeling in het klassement nu ook ons deel.
Volgende week zetten we dat recht.
VCO, Let’s Go !!!
MC Johan
VC Outlaws – Skorrymorry: 0-4 (19-25; 17-25; 18-25; 14-17(22-25))
Punten: 3-5
VCO: Passeurs Marc & Sammy. Midaanvaller Joris, Samuel. Hoekaanvaller Bert B & Alexander.
Nogmaals begon VCO met een andere veldbezetting aan de match. Met juist 6 spelers en te weinig aanvalskrachten wisten we dat het moeilijk ging worden tegen “Het Skorrymorry”. Wat een affiche trouwens: Outlaws tegen Skorrymorry, je zou denken dat de mensen uit schrik weg zouden blijven. Maar niks was minder waar, met een half dozijn supporters in hun rug moest VCO wel iets tonen.
T1 en T2 gaven voor de match mee dat we alle ballen van de grond moesten houden en naar elke bal moesten gaan. Dit werd soms iets te strikt uitgevoerd, wat leidde tot situatie waarbij 2 man naar dezelfde bal ging, ballen die overgenomen werden, … Na een eerste Time Out van VCO werd bijgestuurd, VCO herpakte zich, posities werden goed ingenomen, maar het spreekwoordelijke kalf was al verdronken. We milderden nog, maar het werd 25-19 voor Skorrymorry.
VCO speelde in set 2 vanaf het begin goed mee, maar verloor de set vooral bij gebrek aan de grote jongens die een blok hadden kunnen zetten. De Hoek – en midden aanvallers deden wat ze konden, maar het baatte niet. 25-17 was het verdict.
Set 3 leek lange tijd op een afstraffing voor VCO uit te draaien. Het Skorrymorry stond vrij vroeg, 6-0 voor. Dit diepte ze nog uit tot op gegeven moment een 10 puntenkloof. Maar VCO vocht terug, er lukt bij momenten enkele leuke recepties, mooie passes van Sammy en Marc en die werden evenmooi afgemaakt door de aanvallers. We kwamen terug, maar dan gingen Marc en Joris samen naar de bal en blesseerde Joris zich hierbij. Joris werd gespaard en er werd meer langs de hoeken aangevallen. VCO verloor de set met 25-18.
Set 4 werd aangevangen met het idee dat we die set toch niet konden uitspelen. Omdat de jongens en meisjes van Skorrymorry met 2-0 startten, maar wij aan de opslag begonnen, werd er op gedrukt dat hier onze kans misschien lag om alsnog een set te pakken. Maar dan moest de opslag van de eerste keer goed zijn en moesten we direct door duwen. Even leek dit te lukken en stonden we vrij snel 4-3 voor, maar dan begon de tegenstand langs alle kanten aan te vallen en kon onze receptie de bal niet altijd terugbrengen. De match werd afgefloten bij een 14-17 stand in het voordeel van Skorrymorry.
Ik wil iedereen die er vandaag was op match bedanken voor de inzet die getoond is. Zelden op een match zoveel inzet gezien dan vandaag. Iedereen zat op het einde van de match stikkapot en zo hoort het. Het is door deze inzet dat we vandaag nog 3 punten gepakt hebben. Verder beginnen Sammy en Alexander zich goed thuis te voelen. Bij Alexander komt alles langzaam terug. Sammy moet tactisch nog wat bijleren, maar zit technisch al goed.
Verder nog even de scheidsrechter bedanken voor een goed gefloten match(ik weet dat hij dit leest).
VCO, Let’s go !
Marc
C Outlaws – Giardino: 3-1 (25-8; 25-20; 25-19; 15-25)
Punten: 4-2
VCO: Passeurs Johan, Marc & Sammy. Midaanvaller Joris. Hoekaanvaller Tim, Christophe & Alexander. Libero Samuel.
Alweer een sterk vertimmerd team aan het net. Linds en Bart zitten langdurig in de ziekenboeg. Bert V. is verknocht aan China. Ramesh stuurde zijn kat. Katten spelen geen volley. Libero Bert B. moest werken. Dus speelde Samuel op libero, en die deed dat ook voortreffelijk.
Raar systeem ook dat de Technische Staf uit hun mouw hadden geschud door gebrek aan middenmannen. Joris was onze enige penetrator en dat zorgde voor een ingewikkelde positiesysteem voor de spelverdelers. Kijken, memoriseren, lopen, en dan moest er nog gevolleybald worden ook.
En dat liep verrassend vlot. Joris zag VCO uit de startblokken schieten en dacht dat hij zijn plaats van libero Samuel niet meer zou terugkrijgen. Hij kwam pas opnieuw in het veld toen VCO al een 15-3 (!) voorsprong bij elkaar had gespeeld. Giardino ging dan ook vlot over de knie. 25-8
Wie dacht snel onder de douche te staan kwam bedrogen uit. De modeboys herstelden van de uppercut en gaandeweg sprokkelden zij ook wat punten. Het scoreverloop verliep nogal wankel. Waar we eerst gelijk opgingen (5-5) vochten we ons nadien een kloof (10-5) om daarna toch inderhaast de koppen bij elkaar te moeten steken (11-11). T2 Samuel gaf wat wijze aanwijzingen en de trein stond weer op het juiste spoor. Af en toe lagen er wat bladeren op het spoor maar hey, ’t is de tijd van het jaar, niet? Giardino werd er bijwijlen moedeloos van. 25-20
Tweemaal vlotte winst. Sammy, tot dan toekijkend op de bank, kreeg van T1 Marc een nieuwe kans. Giardino rook zijn kans om nog punten te pakken. Opnieuw gingen de bordjes gelijk op. Sammy werd vanuit de neutrale zone vakkundig gecoacht door T1 Marc. VCO kreeg het even moeilijk, en stond lange tijd achter (11-14; 14-17). De mentale weerbaarheid van de ploeg is er echter zo op vooruit gegaan dat VCO nooit in paniek geslagen is. Gesterkt door de zware opslagdruk van Johan en de niet aflatende inzet van Samuel, vocht VCO terug. De vonk sloeg over op de newbies en zo sloeg ook Alexander een paar mooie punten en leverde Sammy goeie passes af waarmee Christophe en Tim Giardino alle hoop op een goede afloop ontnamen. 25-19
MC Johan nam traditiegetrouw plaats op de bank in de laatste set. VCO leek tevreden met de winst en de concentratie was weg. Nochtans konden we een goede zaak doen door vijf punten te pakken. Giardino profiteerde optimaal. Bij de Time-Out (9-15) bracht peptalk niet veel meer op. Jammer, meer dan hier en daar wat puntjes sprokkelen zat er niet meer in. Giardino pakte al bij al nog verdiend die laatste set. Ik blijf het jammer vinden. 15-25
VCO, Let’s go ! (maar volgende keer wel tot het einde)
MC Johan
Wase Wind – VC Outlaws: 2-2 (25-24; 21-25; 25-19; 19-25)
Punten: 3-4
VCO: Passeurs Johan, Marc & Sammy; Midaanvallers Joris & Samuel. Hoekaanvallers Tim & Alexander. Libero Bert B.
VCO kwam sterk verzwakt tussen de lijnen. Hoekaanvaller Bart die al een tijdje in de lappenmand ligt, kreeg in de ziekenboeg het gezelschap van Ramesh en Lindsay. Lindsay kampt met rugproblemen en zouden we ook wel eens voor langere tijd kwijt kunnen zijn. Laat ons hopen op een vlug herstel. Zowel Christophe als Bert V hadden professionele verplichtingen waardoor T1 Marc genoodzaakt was spelers uit de beloftenpoule te rekruteren. Sammy en Alexander kenden heel wat aanpassingsproblemen.
T1 Marc waarschuwde vooraf ook voor onderschatting van de tegenstander. Die stonden op twee na laatste gerangschikt maar hadden er al een heel zware seizoensstart opzitten. Zijn vrees werd meteen pijnlijk duidelijk. Met Alexander op de hoek en verder een typeploeg tussen de lijnen schoot VCO stevig uit de startblokken (3-6) maar werd even snel met de neus op de feiten gedrukt (16-13). VCO had geen verhaal tegen de vlotte combinaties van Wase Wind en even leek het op een afstraffing uit te draaien. De koppen werden bij elkaar gestoken en T2 Samuel maakte duidelijk waar de tekortkomingen lagen. Zo kon VCO nog wat terugdoen en eindigde set 1 superspannend waarbij het dubbeltje net aan de andere kant viel. 25-24
In de herneming gingen de groenen gewoon door op hun elan. VCO keek alweer snel tegen een 7-4 achterstand aan tot een goede opslag van Alexander het tij deed keren. VCO trok zich eraan op en kon eindelijk een kloofje slaan (12-15). Toch liet Wase Wind zich niet uit zijn lood slaan en creëerde opnieuw stevig wat druk. Sammy die zijn eerste speelkansen kreeg, kon niet uit de voeten met het VCO-systeem. Alexander worstelde plots met zichzelf. Samuel en Joris sprongen bij waar mogelijk en T1 Marc coachte van aan de zijlijn Sammy en Alexander naar hun juiste positie. Wase Wind profiteerde optimaal van de verwarring bij VCO en nam weer het voortouw (19-18). Het noopte coach Marc tot ingrijpen. Sammy werd gewisseld voor Marc zelf. Met de twee vaste passeurs raakte VCO weer op het juiste spoor. Een paar prachtige aanvallen van Joris mondden uit in verdiende deelwinst. 21-25
De derde set gingen de bordjes aanvankelijk gelijk op tot 5-5. Dan nam Wase Wind geleidelijk aan de maat van de Blauwbloezen dat zich alweer geen raad wist met een aantal scherpe aanvallen en de receptie niet goed meer kreeg. T2 Samuel kon bij de Time-Out (15-10) niet genoeg benadrukken waar de fouten allemaal lagen. Terwijl libero Bert alle ballen bleef oprapen en Tim probeerde enige aanval succesvol af te ronden was Wase Wind effectiever in zijn spel. Uiteindelijk kon VCO niet meer doen dan de schade trachten te beperken. Dat lukte en dat was, zou later blijken, heel belangrijk.
25-19
De laatste set moest VCO alweer achtervolgen (6-3). Onder impuls van de immer sterk spelende Joris vocht VCO terug. Het inspireerde boemboem Tim tot magistrale smashes. Een 6-9 voorsprong was hun aandeel. De euforie was echter van korte duur. De windmolenboys toonden hun kwaliteiten en dat ze ver onder hun waarde gerangschikt staan (16-16). Toch kon VCO op tijd een vuist maken. De lange en intensieve wedstrijd begon bij de tegenstander zijn tol te eisen en de blauwen haalden de bovenhand dankzij ondermeer hun betere fysieke conditie. Samuel had bovendien een heel zwakke plek gevonden en buitte die optimaal uit. 19-25
VCO wint op punten (3 puntjes meer) en dat is gezien het verloop van de wedstrijd en de gegeven omstandigheden toch een mooi resultaat.
VCO, let’s Go !
MC Johan
VC Outlaws – Gozi: 3-1 (23-25; 25-18; 25-17; 25-15)
Punten: 4-3
VCO: Passeurs Johan & Ramesh; Aanvallers Tim & Christophe; Middenaanvallers Joris, Samuel en Bert V. Libero Bert B.
De wedstrijd tegen Gozi was onze tweede test. Na het nipte verlies vorige week waren we uit op eerherstel. Voor het eerst dit seizoen konden we uitpakken met ons nieuw tactisch vernuft: spelen met libero, vakkundig uitgevoerd door Bert Boënne. Daar had de tegenstander het bijzonder moeilijk mee, al viel dat niet aan de scorebordjes af te lezen. Al vrij vlug stond VCO 0-6 achter en toch liep het niet achter de feiten. VCO bleef gewoon combineren en nadat iedereen zijn plaats had gevonden kwamen de punten vanzelf. De kloof werd gedicht en toen al werden de eerste frustraties bij Gozi zichtbaar. Hoogtijd aan de andere kant van het net om de koppen bij elkaar te steken. Hun captain ging ook zijn beklag doen bij de ref over onze tactiek maar ving bot. VCO liet zich wijselijk niet vangen aan de intimidatie. T2 Samuel wees de verdediging nog een keer duidelijk op zijn plichten en VCO kwam met versterkt vertrouwen opnieuw tussen de lijnen. Gozi had geen antwoord op de opslagreeks van Joris en zag een riante voorsprong uit handen glippen (20-16). Enkele slordigheden bij VCO zorgden ervoor dat Gozi zich weer in de partij kon spelen. Zo gingen beide Blauwbloezen (was dat even schrikken) nek aan nek naar het einde van de eerste set waarin VCO uiteindelijk nipt de duimen moest leggen voor Gozi. 23-25
Zware ontgoocheling bij VCO, die setwinst nog net door hun handen zagen glippen. Gozi zowat door het dolle heen, het schuim bijna op de lippen. MC Johan had voor de spelers slechts één boodschap: “Ze zijn gefrustreerd en dus te pakken, en we gaan dat doen in die resterende drie sets.” De welbekende kreet klonk harder dan nooit tevoren. Iedereen was van de power overtuigd. En dat was er aan te zien op het terrein. Johan schudde de ene na de andere schitterende tot sublieme pass uit zijn handen en verdeelde het spel zoals alleen hij dat kan. Bij momenten wisten zowel Gozi als VCO niet meer wat hij precies ging doen. Iedereen moest maar klaar zijn. Maar Tim en Joris waren klaar. Gozi had geen antwoord op hun aanvallen of venijnige plaatsballen. Ramesh wist als geen ander zijn aanval bij te sturen en over te nemen bij een moeilijke verdediging: het voordeel van met twee passeurs te spelen kwam goed tot zijn recht. En dan was er natuurlijk nog vuilbak Bert: alles achterin werd mooi opgekuist, secuur, haast onopvallend, maar wel oerdegelijk.VCO swingend van 8-5 naar 16-13, om het nog heerlijk af te maken in een ruime 25-18
Een dreun, dat was het. Een dreun pal in het aangezicht. Een mokerslag. Gozi had zich niet verwacht aan zoveel weerwerk van de titelverdediger. Het noopte hen tot maatregelen. Zo moest hun sterspeler noodgedwongen plaatsnemen op de bank om even af te koelen na een zoveelste aanvaring met de correct leidende ref. Het leek een gouden zet voor hen want weer kwam Gozi op voorsprong (3-7) en het geloof in een goede afloop werd groter. VCO moest even zoeken, nu Johan op de bank zat en Samuel zijn plaats had ingenomen. Eens de aanpassing gekend (7-11) sloeg de motor aan, en hoe! Ramesh kwam aan service en gaf het woord opslagdruk meteen een nieuwe invulling. Gozi kreeg het moeilijk en na vier punten op rij vroegen ze inderhaast een Time-out aan (11-11). Het haalde VCO niet uit zijn concentratie. Een voorbeeld: Nadat Ramesh zijn tweede ace van de avond slaat gebeurt hetvolgende. Ramesh aan opslag, Gozi retourneert in drie tijden, libero Bert met een knappe receptie, Samuel met een heerlijke pass op Christophe die keihard smasht… Gozi-speler probeert receptie…helaas…de bal keilt hoog over de vangnetten ver weg tot twee velden verder. Dat moet pijn gedaan hebben. Zowel fysisch als psychologisch. En vooral dat laatste… Het sein voor VCO om powerplay te beginnen spelen. Plots lukt alles. Christophe tankt vertrouwen uit elke actie, Joris slaat harder, gerichter en springt steeds hoger. Samuel levert geen slechte passes af. Stofzuiger Bert blijft onopvallend schitterend werk afleveren. Bert V verdedigt de voorsprong als ging het om een Champions League wedstrijd. En boem-boem Tim deed zijn bijnaam alle eer aan. De reeks van Ramesh strandde op 18-11. Knap. Niet toevallig volgde daar nog een Time-Out van Gozi op, het resulteerde uiteindelijk in een flinke 25-17.
2-1. Daar kon nog een set bij. Gozi leek volledig gekraakt. Gevaarlijk als je dat denkt te weten. Zo begonVCO bij momenten een beetje nonchalant te spelen wat meteen door Gozi werd afgestraft. (11-9) Meteen was T2 Samuel er als de kippen bij om iedereen op zijn plichten te wijzen, terecht. Er werd op het elan van de derde set verder gewerkt. (14-11) Johan en Ramesh leverden telkens weer knappe passes af waarop zowel Samuel, Bert V, Tim als Christophe niets anders konden dan schitterend af te werken. VCO stomend naar de overwinning. Gozi had geen verhaal, wat het ook deed. Het gebruikte al zijn Time-Outs, het trachtte zowel de scheids als VCO te intimideren. Helaas. In sport moet je kunnen verliezen. En VCO heeft gewonnen 25-15. Test geslaagd 
VCO , let’s Go !!
MC Johan
The Young Ones – VC Outlaws: 3-1 (25-22; 25-23; 24-25; 25-21)
Punten: 4-3
VCO: Passeurs Lindsay, Marc & Johan. Midaanvallers Joris, Samuel & Bert V. Hoekaanvallers Ramesh & Christophe.
Ramesh Van Geeteruyen is onze nieuwste aanwinst. Ramesh speelde eerder al eens een grastornooi mee en kende tegen de The Young Ones zijn debuut met VCO in de competitie. Met hem heeft VCO een all-round speler binnengehaald, iets wat we na het wegvallen van Gudo wel konden gebruiken. De wedstrijd tegen The Young Ones werd aanzien als de eerste echte test. Die werd door VCO al bij al goed doorstaan. De eerste nederlaag is een feit maar de setstanden zeggen meer dan louter de uitslag. Of toch niet?
In het eerste bedrijf gingen de Blauwbloezen verschroeiend van start. Toch bleek al vrij vlug dat The Young Ones van een ander kaliber is dan Bavo en WiWivol. Dat we na een gelijkopgaand begin een 16-20 voorsprong toch nog uit handen gaven, geeft enkel maar aan hoe sterk de tegenstander wel was. Toch had elke Outlaw het gevoel dat deze ploeg te pakken was. VCO haalde een hoog niveau in de eerste set en dat ook Johan mee ging blokken duidt op de wilskracht waar de laatste maanden zo rond gewerkt was. The Young Ones sterk in de aanval en via het blok van Bert en Johan tweemaal buiten. Hardbevochten en zuur 25-22
Bij de kampwissel bleek VCO nog steeds de betere ploeg. Er werd knap gecombineerd. Ondanks mindere recepties werden vrij goede passes afgeleverd. De rood-zwarte verdediging stond keer op keer pal waardoor VCO telkens opnieuw moest opbouwen. Dat werd zeer beheerst en verzorgd afgewerkt, hoe vaak de bal ook terugkwam. Al dat zware werk resulteerde in een mooie 11-18 bonus. Net als in de openingsset kon The Young Ones na een Time-Out het tij keren met alweer vijf punten op rij. Zo werd ook de tweede set een thriller die uitdraaide op onnodig setverlies. 25-23
Set drie moest plots gewonnen worden om de wedstrijd te redden. Tweemaal al had VCO de kans gehad de tegenstander op het kapblok te leggen, evenveel keer draaide het anders uit. Toch was de mentale veerkracht nog steeds aanwezig. Met de sportieve staf op de bank zouden de richtlijnen nu heel duidelijk worden meegegeven door T1 Marc en T2 Samuel. De Blauwbloezen lieten zich de instructies welgevallen. Joris vlamde er op los, Ramesh leek ingespeeld en Christophe liep lekker warm. Ook de temperatuur van Johan liep hoog op. Diep in het rood. Zijn motor raakte opgeblazen. De eerste twee sets hadden heel wat energie gevraagd van de spelers. Bovendien was het in sporthal De Witte Molen drukkend warm. Halfweg de derde set werd de moegestreden maar verdienstelijke Johan gewisseld voor Marc. Zij aan zij waren beide ploegen op weg naar de 25 punten. Uiteindelijk trok VCO oververdiend het laken naar zich toe. 24-25
2-1. Winst was nog mogelijk maar dan moest er wel met sprankelend volley uitgepakt worden, zoals dat in de eerste drie sets was gebeurd. Helaas hadden die sets al heel veel energie geëist. VCO had geen antwoord op de harde en gerichte smashes van The Young Ones. Ook hadden we moeite met een tweetal opslagen. Dat resulteerde in een vrij snelle achterstand (14-8) die niet meer goed te maken bleek. Individuele fouten, vooral te wijten aan gebrek aan zuurstof en kracht zorgden voor een nog grotere kloof (22-11). Tussendoor slaagden The Young Ones erin verscheidene aces te scoren. Het bobijntje was af. Met opgeheven hoofd de arena verlaten. We zijn uiteindelijk niet afgeslacht en hebben ons goed verweerd. We hebben zeker mogelijkheden. De eerste keer dit seizoen dat we echt moe waren na afloop. Moe, voldaan ook, na 25-15?
MC Johan
The Outlaws – Bavo: 4-0 (25-15; 25-17; 25-22; 25-22)
Punten: 5-3
VCO: Passeurs Lindsay, Marc & Johan; Midaanvallers Joris, Samuel & Bert V.; Hoekaanvallers Tim & Christophe.
Bavo eindigde vorig jaar als laatste in competitie maar daar was tijdens deze wedstrijd niet veel van te merken. Van bij het begin hielden zij gelijke tred met VCO. Tot 12-12 kon er geen verschil gemaakt worden. Lindsay bracht ineens met de nodige girlpower de lans en VCO kwam zo 16-12 voor. Vergeten we ook zeker niet de prachtige save van Joris in de verste hoek die nog een knap punt opleverde. Daarop mocht hij na de Time-Out van Bavo met een sterke opslagreeks de tegenstander vloeren (19-13). De ploeg maakte het daarna koelbloedig af. 25-15
In het tweede deel ging VCO gewoon door op dat elan. VCO onder stoom, Bavo zag sterren (12-5). En dan stokte plots de motor bij de blauwen. Bavo kon op kousenvoeten terugkeren en dat was niet geheel naar de zin van MC Johan die vond dat T1 Marc te lang wachtte met het vragen van een Time-Out. Die kwam er dan toch op 16-15. Niets te vroeg, zo bleek, want VCO hervond zijn spel en Bavo werd opnieuw met de neus op de harde feiten gedrukt. VCO liet geen kans onbenut. De paniekerige Time-Out van Bavo (23-17) kon het tweede setverlies niet meer verhinderen. 25-17
Set drie leek in niets op al het goede uit de voorgaande twee. Hoewel. Net als in de openingsset wist Bavo de bordjes gelijk te houden. En toen sputterde de motor van VCO een tweede keer. VCO kwam 9-13 en zelfs 11-20 achter. Bavo geloofde dat het de titelverdediger kon kloppen. VCO gaf zich onder de luide mentale coaching niet gewonnen en vocht voor elk punt. Toch zag de situatie er steeds benarder uit. Bij 15-22 kon setwinst Bavo niet meer uit handen glippen. Dat was echter buiten de mentale coaching aan de overzijde gerekend. Onder impuls van MC Johan en de sublieme tactische wissel van T1 Marc, vocht VCO zich terug in de wedstrijd. Bij Bavo konden ze hun ogen niet geloven en hun inderhaast ingeroepen Time-Out (20-21) kon ook de stuwkracht van VCO niet stoppen. De pletwals ging erop en erover. 25-22
MC Johan sprak de Blauwbloezen moed in door te stellen dat de zwarten een ferme mentale tik hadden gekregen. Helaas sprak hij wat overmoedig, maar dat mag bij een Mental Coach. Alweer bleek Bavo sterker te zijn dan verwacht. Ze hebben zich deze zomer opmerkelijk versterkt. Ondanks de fraaie weerstand wisten boem-boem Tim en Christophe de tegenstanders toch meermaals met keiharde smashes verschroeide handen te bezorgen. Joris speelde alweer een sterke partij en mag zich zo stilaan één van de sterkhouders van deze ploeg gaan noemen. En dan was er nog Bert die met een aantal prachtige reddingen getoond heeft dat ook hij klaar is voor alweer een goed seizoen.
De versterkte klip Bavo is succesvol omzeild. De winst in de vierde set (25-22) bezorgde ons de eerste vijf punten dit seizoen. Met negen op tien hebben we onze start alvast niet gemist.
VCO, Let’s go!
MC Johan
Maandag 19 september om 20u10 overleed Patrick Goethals van de ploeg Geirnaert op 59-jarige leeftijd tijdens een wedstrijd in de sporthal.
Namens alle spelers en bestuur van VC Outlaws willen wij zijn vrouw, kinderen, kennissen, ploegmaats en familie onze oprechte deelname betuigen bij dit plotse overlijden.
Namens het bestuur van VC Outlaws.
Boënne Marc
Wiwivol – VC Outlaws: 1-3 (21-25; 25-19; 16-25; 16-25)
Punten: 3-4
VCO: Passeurs Lindsay & Johan; Midaanvallers Bert & Joris. Hoekaanvallers Aaron & Bart.
De eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen is traditiegetrouw roeien met de riemen die we hebben. Door afwezigheid van een halve ploeg (wegens sterke reisdrang) moest MC Johan, ternauwernood gebombardeerd tot sportieve baas omdat T1 Marc en T2 Samuel in het buitenland zitten, het doen zonder wisselspelers. Toen ook Tim zijn kat stuurde toverde MC Johan een wit konijn uit zijn hoed: zoon Aaron zou tussen de lijnen plaatsnemen. Met Bart daar nog bij werd VCO voor de helft bezet door een familiekransje.
De eerste set werd de ex-ploeg van Johan meteen bij de keel gegrepen. Wiwivol had geen verhaal tegen het vlot combinerende VCO. Al vrij vlug nam de frustratie bij de withemden de bovenhand en MC Johan raakte betrokken in een akkefietje met een ex-ploegmaat. Tekenend voor de wedstrijd. VCO niet onder de indruk. Aaron liet zich goed begeleiden door de ervaren spelers om zich heen en werkte af en toe prachtig af. Liencee Lijmboer, zoals haar mama prefereert, geef mij toch maar gewoon Linds, leverde prima passes af die door Bart ongenadig binnen de driemeterlijn werden gemept. Time-Out bij 9-16 moest Wiwivol terug in de wedstrijd brengen. Ze kwamen nog iets terug maar kwamen net tekort. Koelbloedig afgemaakt: 21-25
De kampwissel gaf Wiwivol plots inspiratie. VCO van zijn kant kon geen receptie brengen en kwam nooit in zijn spel. De tegenstander kreeg vleugels en geloofde steeds meer in hun kansen. VCO raakte kant nog wal in hun spel. MC Johan trachtte met een Time-Out bij 10-3 de kopjes opnieuw in dezelfde richting te kunnen krijgen maar helaas. Het werd zelfs nog 13-3. En dan vond VCO eindelijk het juiste vaatje terug. Recepties kwamen wederom perfect, waarop de spelverdelers hun werk konden doen. De aanvallers kregen alle kansen om het af te maken. VCO kroop beetje bij beetje terug. Wiwivol kreeg het mentaal lastig. Zeker toen een opslag van Johan even op het net balanceerde en dan doodleuk op het veld van Wiwivol viel. Hun frustraties doken weer op. En bij sommigen nam dat vervaarlijke vormen aan. De Time-Out bij 21-16 verraadde hun paniek maar ook onze come-back. Helaas moesten we van té ver terug komen. Verlies in de tweede set: 25-19.
Eén boodschap te onthouden voor de derde set: “Het slot van de tweede onthouden.” Dat was niet in dovemansoren gevallen. VCO demonstreerde nu en liet Wiwivol letterlijk alle hoeken van het veld zien. Joris acteerde alweer op sterk niveau. Bart fusilleerde keer op keer de witte defensie. Aaron haalde af en toe uit met sublieme acties en liet ons Tim vergeten. Johan zette zijn ex-ploegmaats menig keer op het verkeerde been door zelf af te werken. In geen tijd toverden de blauwbloezen een mooie voorsprong bij elkaar die mooi en gecontroleerd uitgevolleybald werd. 16-25
In de slotset ging VCO gewoon door. Er werd nu plankgas gegeven. Wiwivol wou niet lijdzaam toezien en vroeg bij 9-13 Time-Out. Het kon VCO niet afschrikken. Iedereen was heel ontspannen. Er kon zowaar een grapje hier en daar af. Niet naar de zin van de gasten aan de overzijde die langzaamaan rood aanliepen. Hun laatste Time-Out (11-20) maakte absoluut geen indruk. Heel even was er concentratieverlies te bespeuren maar MC Johan wist zijn troepen op tijd -en zonder time-out- bij de les te krijgen. Joris, nog altijd onder stoom, maakte het gulzig af, nadat ook Bert een paar leuke dingen had laten zien. 16-25
Een puntje verloren maar gezien de omstandigheden moeten we daar helemaal niet om treuren.
VCO let’s go !
MC Johan
|
|
