VC Outlaws

VC Outlaws – Gozi: 3-1 (23-25; 25-18; 25-17; 25-15)
Punten: 4-3

VCO: Passeurs Johan & Ramesh; Aanvallers Tim & Christophe; Middenaanvallers Joris, Samuel en Bert V. Libero Bert B.

De wedstrijd tegen Gozi was onze tweede test. Na het nipte verlies vorige week waren we uit op eerherstel. Voor het eerst dit seizoen konden we uitpakken met ons nieuw tactisch vernuft: spelen met libero, vakkundig uitgevoerd door Bert Boënne. Daar had de tegenstander het bijzonder moeilijk mee, al viel dat niet aan de scorebordjes af te lezen. Al vrij vlug stond VCO 0-6 achter en toch liep het niet achter de feiten. VCO bleef gewoon combineren en nadat iedereen zijn plaats had gevonden kwamen de punten vanzelf. De kloof werd gedicht en toen al werden de eerste frustraties bij Gozi zichtbaar. Hoogtijd aan de andere kant van het net om de koppen bij elkaar te steken. Hun captain ging ook zijn beklag doen bij de ref over onze tactiek maar ving bot. VCO liet zich wijselijk niet vangen aan de intimidatie. T2 Samuel wees de verdediging nog een keer duidelijk op zijn plichten en VCO kwam met versterkt vertrouwen opnieuw tussen de lijnen. Gozi had geen antwoord op de opslagreeks van Joris en zag een riante voorsprong uit handen glippen (20-16). Enkele slordigheden bij VCO zorgden ervoor dat Gozi zich weer in de partij kon spelen. Zo gingen beide Blauwbloezen (was dat even schrikken) nek aan nek naar het einde van de eerste set waarin VCO uiteindelijk nipt de duimen moest leggen voor Gozi. 23-25

Zware ontgoocheling bij VCO, die setwinst nog net door hun handen zagen glippen. Gozi zowat door het dolle heen, het schuim bijna op de lippen. MC Johan had voor de spelers slechts één boodschap: “Ze zijn gefrustreerd en dus te pakken, en we gaan dat doen in die resterende drie sets.” De welbekende kreet klonk harder dan nooit tevoren. Iedereen was van de power overtuigd. En dat was er aan te zien op het terrein. Johan schudde de ene na de andere schitterende tot sublieme pass uit zijn handen en verdeelde het spel zoals alleen hij dat kan. Bij momenten wisten zowel Gozi als VCO niet meer wat hij precies ging doen. Iedereen moest maar klaar zijn. Maar Tim en Joris waren klaar. Gozi had geen antwoord op hun aanvallen of venijnige plaatsballen. Ramesh wist als geen ander zijn aanval bij te sturen en over te nemen bij een moeilijke verdediging: het voordeel van met twee passeurs te spelen kwam goed tot zijn recht. En dan was er natuurlijk nog vuilbak Bert: alles achterin werd mooi opgekuist, secuur, haast onopvallend, maar wel oerdegelijk.VCO swingend van 8-5 naar 16-13, om het nog heerlijk af te maken in een ruime 25-18

Een dreun, dat was het. Een dreun pal in het aangezicht. Een mokerslag. Gozi had zich niet verwacht aan zoveel weerwerk van de titelverdediger. Het noopte hen tot maatregelen. Zo moest hun sterspeler noodgedwongen plaatsnemen op de bank om even af te koelen na een zoveelste aanvaring met de correct leidende ref. Het leek een gouden zet voor hen want weer kwam Gozi op voorsprong (3-7) en het geloof in een goede afloop werd groter. VCO moest even zoeken, nu Johan op de bank zat en Samuel zijn plaats had ingenomen. Eens de aanpassing gekend (7-11) sloeg de motor aan, en hoe! Ramesh kwam aan service en gaf het woord opslagdruk meteen een nieuwe invulling. Gozi kreeg het moeilijk en na vier punten op rij vroegen ze inderhaast een Time-out aan (11-11). Het haalde VCO niet uit zijn concentratie. Een voorbeeld: Nadat Ramesh zijn tweede ace van de avond slaat gebeurt hetvolgende. Ramesh aan opslag, Gozi retourneert in drie tijden, libero Bert met een knappe receptie, Samuel met een heerlijke pass op Christophe die keihard smasht… Gozi-speler probeert receptie…helaas…de bal keilt hoog over de vangnetten ver weg tot twee velden verder. Dat moet pijn gedaan hebben. Zowel fysisch als psychologisch. En vooral dat laatste… Het sein voor VCO om powerplay te beginnen spelen. Plots lukt alles. Christophe tankt vertrouwen uit elke actie, Joris slaat harder, gerichter en springt steeds hoger. Samuel levert geen slechte passes af. Stofzuiger Bert blijft onopvallend schitterend werk afleveren. Bert V verdedigt de voorsprong als ging het om een Champions League wedstrijd. En boem-boem Tim deed zijn bijnaam alle eer aan. De reeks van Ramesh strandde op 18-11. Knap. Niet toevallig volgde daar nog een Time-Out van Gozi op, het resulteerde uiteindelijk in een flinke 25-17.

2-1. Daar kon nog een set bij. Gozi leek volledig gekraakt. Gevaarlijk als je dat denkt te weten. Zo begonVCO bij momenten een beetje nonchalant te spelen wat meteen door Gozi werd afgestraft. (11-9) Meteen was T2 Samuel er als de kippen bij om iedereen op zijn plichten te wijzen, terecht. Er werd op het elan van de derde set verder gewerkt. (14-11) Johan en Ramesh leverden telkens weer knappe passes af waarop zowel Samuel, Bert V, Tim als Christophe niets anders konden dan schitterend af te werken. VCO stomend naar de overwinning. Gozi had geen verhaal, wat het ook deed. Het gebruikte al zijn Time-Outs, het trachtte zowel de scheids als VCO te intimideren. Helaas. In sport moet je kunnen verliezen. En VCO heeft gewonnen 25-15. Test geslaagd

VCO , let’s Go !!

MC Johan

The Young Ones – VC Outlaws: 3-1 (25-22; 25-23; 24-25; 25-21)
Punten: 4-3

VCO: Passeurs Lindsay, Marc & Johan. Midaanvallers Joris, Samuel & Bert V. Hoekaanvallers Ramesh & Christophe.

Ramesh Van Geeteruyen is onze nieuwste aanwinst. Ramesh speelde eerder al eens een grastornooi mee en kende tegen de The Young Ones zijn debuut met VCO in de competitie. Met hem heeft VCO een all-round speler binnengehaald, iets wat we na het wegvallen van Gudo wel konden gebruiken. De wedstrijd tegen The Young Ones werd aanzien als de eerste echte test. Die werd door VCO al bij al goed doorstaan. De eerste nederlaag is een feit maar de setstanden zeggen meer dan louter de uitslag. Of toch niet?

In het eerste bedrijf gingen de Blauwbloezen verschroeiend van start. Toch bleek al vrij vlug dat The Young Ones van een ander kaliber is dan Bavo en WiWivol. Dat we na een gelijkopgaand begin een 16-20 voorsprong toch nog uit handen gaven, geeft enkel maar aan hoe sterk de tegenstander wel was. Toch had elke Outlaw het gevoel dat deze ploeg te pakken was. VCO haalde een hoog niveau in de eerste set en dat ook Johan mee ging blokken duidt op de wilskracht waar de laatste maanden zo rond gewerkt was. The Young Ones sterk in de aanval en via het blok van Bert en Johan tweemaal buiten. Hardbevochten en zuur 25-22

Bij de kampwissel bleek VCO nog steeds de betere ploeg. Er werd knap gecombineerd. Ondanks mindere recepties werden vrij goede passes afgeleverd. De rood-zwarte verdediging stond keer op keer pal waardoor VCO telkens opnieuw moest opbouwen. Dat werd zeer beheerst en verzorgd afgewerkt, hoe vaak de bal ook terugkwam. Al dat zware werk resulteerde in een mooie 11-18 bonus. Net als in de openingsset kon The Young Ones na een Time-Out het tij keren met alweer vijf punten op rij. Zo werd ook de tweede set een thriller die uitdraaide op onnodig setverlies. 25-23

Set drie moest plots gewonnen worden om de wedstrijd te redden. Tweemaal al had VCO de kans gehad de tegenstander op het kapblok te leggen, evenveel keer draaide het anders uit. Toch was de mentale veerkracht nog steeds aanwezig. Met de sportieve staf op de bank zouden de richtlijnen nu heel duidelijk worden meegegeven door T1 Marc en T2 Samuel. De Blauwbloezen lieten zich de instructies welgevallen. Joris vlamde er op los, Ramesh leek ingespeeld en Christophe liep lekker warm. Ook de temperatuur van Johan liep hoog op. Diep in het rood. Zijn motor raakte opgeblazen. De eerste twee sets hadden heel wat energie gevraagd van de spelers. Bovendien was het in sporthal De Witte Molen drukkend warm. Halfweg de derde set werd de moegestreden maar verdienstelijke Johan gewisseld voor Marc. Zij aan zij waren beide ploegen op weg naar de 25 punten. Uiteindelijk trok VCO oververdiend het laken naar zich toe. 24-25

2-1. Winst was nog mogelijk maar dan moest er wel met sprankelend volley uitgepakt worden, zoals dat in de eerste drie sets was gebeurd. Helaas hadden die sets al heel veel energie geëist. VCO had geen antwoord op de harde en gerichte smashes van The Young Ones. Ook hadden we moeite met een tweetal opslagen. Dat resulteerde in een vrij snelle achterstand (14-8) die niet meer goed te maken bleek. Individuele fouten, vooral te wijten aan gebrek aan zuurstof en kracht zorgden voor een nog grotere kloof (22-11). Tussendoor slaagden The Young Ones erin verscheidene aces te scoren. Het bobijntje was af. Met opgeheven hoofd de arena verlaten. We zijn uiteindelijk niet afgeslacht en hebben ons goed verweerd. We hebben zeker mogelijkheden. De eerste keer dit seizoen dat we echt moe waren na afloop. Moe, voldaan ook, na 25-15?

MC Johan

The Outlaws – Bavo: 4-0 (25-15; 25-17; 25-22; 25-22)
Punten: 5-3

VCO: Passeurs Lindsay, Marc & Johan; Midaanvallers Joris, Samuel & Bert V.; Hoekaanvallers Tim & Christophe.

Bavo eindigde vorig jaar als laatste in competitie maar daar was tijdens deze wedstrijd niet veel van te merken. Van bij het begin hielden zij gelijke tred met VCO. Tot 12-12 kon er geen verschil gemaakt worden. Lindsay bracht ineens met de nodige girlpower de lans en VCO kwam zo 16-12 voor. Vergeten we ook zeker niet de prachtige save van Joris in de verste hoek die nog een knap punt opleverde. Daarop mocht hij na de Time-Out van Bavo met een sterke opslagreeks de tegenstander vloeren (19-13). De ploeg maakte het daarna koelbloedig af. 25-15

In het tweede deel ging VCO gewoon door op dat elan. VCO onder stoom, Bavo zag sterren (12-5). En dan stokte plots de motor bij de blauwen. Bavo kon op kousenvoeten terugkeren en dat was niet geheel naar de zin van MC Johan die vond dat T1 Marc te lang wachtte met het vragen van een Time-Out. Die kwam er dan toch op 16-15. Niets te vroeg, zo bleek, want VCO hervond zijn spel en Bavo werd opnieuw met de neus op de harde feiten gedrukt. VCO liet geen kans onbenut. De paniekerige Time-Out van Bavo (23-17) kon het tweede setverlies niet meer verhinderen. 25-17

Set drie leek in niets op al het goede uit de voorgaande twee. Hoewel. Net als in de openingsset wist Bavo de bordjes gelijk te houden. En toen sputterde de motor van VCO een tweede keer. VCO kwam 9-13 en zelfs 11-20 achter. Bavo geloofde dat het de titelverdediger kon kloppen. VCO gaf zich onder de luide mentale coaching niet gewonnen en vocht voor elk punt. Toch zag de situatie er steeds benarder uit. Bij 15-22 kon setwinst Bavo niet meer uit handen glippen. Dat was echter buiten de mentale coaching aan de overzijde gerekend. Onder impuls van MC Johan en de sublieme tactische wissel van T1 Marc, vocht VCO zich terug in de wedstrijd. Bij Bavo konden ze hun ogen niet geloven en hun inderhaast ingeroepen Time-Out (20-21) kon ook de stuwkracht van VCO niet stoppen. De pletwals ging erop en erover. 25-22

MC Johan sprak de Blauwbloezen moed in door te stellen dat de zwarten een ferme mentale tik hadden gekregen. Helaas sprak hij wat overmoedig, maar dat mag bij een Mental Coach. Alweer bleek Bavo sterker te zijn dan verwacht. Ze hebben zich deze zomer opmerkelijk versterkt. Ondanks de fraaie weerstand wisten boem-boem Tim en Christophe de tegenstanders toch meermaals met keiharde smashes verschroeide handen te bezorgen. Joris speelde alweer een sterke partij en mag zich zo stilaan één van de sterkhouders van deze ploeg gaan noemen. En dan was er nog Bert die met een aantal prachtige reddingen getoond heeft dat ook hij klaar is voor alweer een goed seizoen.
De versterkte klip Bavo is succesvol omzeild. De winst in de vierde set (25-22) bezorgde ons de eerste vijf punten dit seizoen. Met negen op tien hebben we onze start alvast niet gemist.

VCO, Let’s go!

MC Johan